هر مصيبتى و هر درد و رنجى به تو برسد گويى به من رسيده حتى اگر مرگ دامنت را بگيرد گويى دامن مرا گرفته است ، چون همه چيز خود را در تو مىبينم و تو تمام هستى منى . به هر حال اين اهتمام امام عليه السلام به امر فرزندش انگيزهء اصلى بيان اين وصيّتنامهء طولانى كه مجموعهاى است از بهترين اندرزها و هدايتها در زمينهء توحيد ، معاد ، آداب زندگى ، آداب تهذيب نفس و راه و رسم درست زيستن در جامعه و از آنجا كه امام عليه السلام به مقتضاى حديث معروف « أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة » « 1 » پدر تمام امّت است ، مخاطب در اين وصيّتنامه در واقع همهء امّتند .
جملهء « إِنْ أَنَا بَقِيتُ لَكَ أَوْ فَنِيتُ » اشاره به جاودانگى محتواى اين نامه است و در واقع چنين است با اينكه بيش از هزار سال بر آن گذشته كاملا تازه و شاداب ، بالنده و پربار است و مصداق روشنى است از آيهء شريفه « كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَ فَرْعُهَا فِى السَّمَاءِ * تُؤْتِى أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا » . « 2 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 16 ، ص 95 .
( 2 ) . ابراهيم ، آيهء 24 و 25 .