سرايى كه هرچه تقاضا كنند اجابت مىشود و هيچ گونه لذتى از آنها دريغ نخواهد شد » ؛ ( ثُمَّ انْقَلَبُوا عَنْهَا بِالزَّادِ الْمُبَلِّغِ « 1 » ، وَالْمَتْجَرِ الرَّابِحِ أَصَابُوا لَذَّةَ زُهْدِ الدُّنْيَا فِي دُنْيَاهُمْ ، وَ تَيَقَّنُوا أَنَّهُمْ جِيرَانُ اللَّهِ « 2 » غَداً فِي آخِرَتِهِمْ ، لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ ، وَ لَا يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ ) .
جملهء « لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ » اشاره به آيهء شريفهء « لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَ لَهُمْ مَّا يَدَّعُونَ » ؛ براى آنها در بهشت ميوهء بسيار لذّتبخشى است ، و هر چه بخواهند در اختيارشان خواهد بود » « 3 » ؛ و جملهء « وَ لَا يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ » اشاره است به آيهء شريفهء « وَ لَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِى أَنفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ » ؛ و براى شما هر چه دلتان بخواهد در بهشت فراهم است و هر چه طلب كنيد به شما داده مىشود » . « 4 »
بعضى از شارحان و مترجمان نهجالبلاغه جملهء « لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ وَ لَا يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ » را ناظر به حال متقيان در دنيا دانستهاند كه دعاهاى آنها بر اثر ايمان و حسن يقين و عمل مستجاب مىشود و هيچ يك از لذات دنيا از آنها دريغ نخواهد شد ؛ ولى اين تفسير صحيح به نظر نمىرسد ، زيرا اين جمله دنبال جملهاى است كه دربارهء آخرت سخن مىگويد و آنچه دربارهء حال متقيان در دنيا بود در جملههاى قبل آمده است و همان گونه كه در بالا گفتيم اين دو جمله اشاره به آياتى از قرآن مجيد است كه ذكر شد .
هامش
( 1 ) . « المبلّغ » در اينجا به معناى زاد و توشهاى است كه انسان را به مقصد مىرساند از ريشهء « بلوغ » به معناى رسيدن گرفته شده .
( 2 ) . « جيران اللَّه » به معناى همسايگان خدا ، معناى كنايى دارد ، زيرا مسلم است خداوند خانهاى ندارد تا همسايهاى داشته باشد و اشاره به مقام قرب معنوى با پروردگار است .
( 3 ) . يس ، آيهء 57 .
( 4 ) . فصلت ، آيهء 31 .