شرح و تفسير كارى كن كه نيازمندان در قيامت شاكى تو نباشند
امام عليه السلام به نكتهء مهمى اشاره مىكند كه مىتواند به منزلهء دليل براى گفتار سابقش باشد و آن اينكه كارگزار امام عليه السلام ، نبايد اين حقيقت را فراموش كند كه او تنها به عنوان عامل جمعآورى زكات ، حقّ معينى دارد و گروههاى ديگر از مستحقين زكات با او شريكاند و اگر رعايت حق آنها را نكند سرنوشتش در قيامت بسيار شوم و تاريك خواهد بود ، مىفرمايد : « ( بدان ) براى تو در اين زكات نصيب مشخص و حق معينى است و شريكانى از مستمندان و بينوايان دارى ، به يقين ما حق تو را به طور كامل خواهيم داد تو هم بايد حق آنها را به طور كامل بپردازى » ؛ ( وَ إِنَّ لَكَ فِي هذِهِ الصَّدَقَةِ نَصِيباً مَفْرُوضاً ، وَ حَقّاً مَعْلُوماً ، وَ شُرَكَاءَ أَهْلَ مَسْكَنَةٍ ، وَ ضُعَفَاءَ ذَوِي فَاقَةٍ ، وَ إِنَّا مُوَفُّوكَ حَقَّكَ ، فَوَفِّهِمْ حُقُوقَهُمْ ) .
اشاره به اينكه مبادا در مورد زكات كه طبق صريح آيهء قرآن مجيد مال مشتركى است در ميان هشت گروه ، معاملهء مال اختصاصى و شخصى كنى .
آن گاه به آثار زيانبار تخلف از اين دستور اشاره كرده و مىفرمايد : « اگر چنين نكنى از كسانى خواهى بود كه در قيامت بيش از همه دشمن و شاكى دارند » ؛ ( وَ إِلَّا تَفْعَلْ فَإِنَّكَ مِنْ أَكْثَرِ النَّاسِ خُصُوماً يَوْمَ الْقِيَامَةِ ) .
اشاره به اينكه در دادگاه عدل الهى گاه انسان يك يا چند مخالف دارد ، شايد بتواند به نحوى رضايت آنها را جلب كند و گاه هزاران هزار شاكى دارد كه جلب رضايت همهء آنها غير ممكن است و كسانى كه در زكات و اموال بيت المال خيانت كنند از اين گروهاند .
حضرت در ادامه مىفرمايد : « بدا به حال كسى كه در پيشگاه خداوند ، فقرا و مساكين و سائلان و كسانى كه از حقشان محروم شدهاند و بدهكاران ورشكسته