لذا امام عليه السلام مىافزايد : « اما ساير افراد قريش ( از غير خاندان ما ) كه اسلام آوردند از اين ناراحتىها بر كنار بودند يا به اين عنوان كه با قبايلى پيمان ترك مخاصمه داشتند ( و نمىخواستند با آنها بجنگند ) و يا عشيرهء آنها ( كه ايمان نياورده بودند ) از آنها حمايت مىكردند از اين رو جان آنها در امان بود » ؛ ( وَ مَنْ أَسْلَمَ مِنْ قُرَيْشٍ خِلْوٌ « 1 » مِمَّا نَحْنُ فِيهِ بِحِلْفٍ يَمْنَعُهُ ، أَوْ عَشِيرَةٍ تَقُومُ دُونَهُ ، فَهُوَ مِنَ الْقَتْلِ بِمَكَانِ أَمْنٍ ) .
به اين ترتيب امام عليه السلام به اين نكتهء مهم اشاره مىفرمايد كه حاميان اصلى اسلام بنىهاشم بودند آنها كه ايمان آوردند ، و با جان و دل از اسلام و پيامبر دفاع مىكردند و آنها كه اسلام نياورده بودند چون براى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عظمت و احترام قائل بودند از او دفاع مىكردند ؛ اما ديگران از قريش از جمله خلفاى سه گانه كه معاويه در نامهاش بر خدمات و فداكاريهاى آنها تكيه كرده هرگز در اين صف قرار نداشتند .
البته چنان نبود كه معاويه از تاريخ اسلام بىخبر باشد ، بلكه براى توجيه افكارش خود را به بىخبرى مىزد .
هامش
( 1 ) . « خلو » به معناى خالى بودن و عارى بودن است .