آن در وحشت فرو رفتند و گروهى طرفدار آزادى مسلمانان شدند و اين محاصره شكسته شد .
جملهء « وَ أَوْقَدُوا لَنَا نَارَ الْحَرْبِ » اشاره به زندگى مسلمانان در مدينه است كه جنگهاى متعدّدى از سوى كفار قريش كه باز در رأس آنها ابوسفيان پدر معاويه بود ، تحميل شد جنگهايى كه فداكارترين فرد در حمايت از پيغمبر و اسلام در آنها على عليه السلام بود ؛ جنگ بدر ، احد ، احزاب و مانند آن و خاندان معاويه در روشن ساختن آتش اين جنگها بزرگترين سهم را داشتند . با اين حال او دم از عظمت اسلام و پيغمبر اكرم و ياران و انصار او مىزند و آنها را مىستايد و على عليه السلام را به عنوان كسى كه بر حسد بود معرفى مىكند .
امام عليه السلام در ادامهء اين سخن براى ابطال ادعاى واهى معاويه كه خود را در نامهاش مدافع اسلام و مدافع مدافعان اسلام قلمداد كرده ، دست او را گرفته به گذشتهء تاريخ اسلام بر مىگرداند مىفرمايد : « ( هنگامى كه دشمنان اسلام با تمام قوا بر ضد ما به پا خاستند ) خداوند اراده نمود كه بوسيلهء ما از شريعتش دفاع كند و با دفاع ما شر آنها را از حريم اسلام باز دارد ( در اين هنگام جمعيّت ما بنىهاشم به دو گروه تقسيم شده بودند گروهى ايمان آورده و گروهى هنوز به صف مؤمنان نپيوسته بودند و همه از اسلام دفاع مىكردند اما ) مؤمنان ما با اين كار خواستار ثواب و اجر الهى بودند و كافران ما ( آنها كه هنوز اسلام را نپذيرفته بودند ) به خاطر دفاع از اصل و ريشهء خود و خويشاوندى از پيغمبر اكرم دفاع مىكردند » ؛ ( فَعَزَمَ اللَّهُ لَنَا عَلَى الذَّبِّ « 1 » عَنْ حَوْزَتِهِ ، وَ الرَّمْيِ مِنْ وَرَاءِ حُرْمَتِهِ . مُؤْمِنُنَا يَبْغِي بِذَلِكَ الْأَجْرَ ، وَ كَافِرُنَا يُحَامِي عَنِ الْأَصْلِ ) .
جملهء « وَ الرَّمْيِ مِنْ وَرَاءِ حُرْمَتِهِ » كنايه از حفظ حريم اسلام و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است ؛ زيرا تيراندازان در پشت سنگرها قرار مىگيرند تا به دفاع از لشكر و حفظ
هامش
( 1 ) . « ذب » به معناى دفع كردن و دور ساختن و دفاع نمودن است .