و آيهاى محكم و روشن براى آن قرار داده كه از آن بازمىدارد يا به سوى آن دعوت مىكند . ( بازداشتن از معاصى و دعوت به سوى اطاعت ) رضا و خشم او در گذشته و حال يكسان است . ( و اين احكام مخصوص به گروه خاصّى نيست ) بدانيد خداوند هيچگاه به سبب كارى كه بر پيشينيان خشم گرفته خشنود نمىشود و هرگز بر شما به سبب چيزى كه از پيشينيان راضى شده است ، خشمگين نمىگردد . ( آرى ) شما در راه روشنى گام بر مىداريد ( كه همهء انبيا به آن دعوت كردهاند ) و همان سخنى را مىگوييد كه بزرگان پيش از شما گفتهاند . خداوند نياز دنياى شما را بر طرف ساخته و شما را به شكر نعمتهايش ترغيب كرده ( تا نعمتش را بر شما افزون كند ) و ذكر و يادش را با زبان بر شما واجب ساخته است ( تا دلهايتان همواره بيدار باشد ) .
شرح و تفسير هدايت الهى در سايهء قرآن
در بخش اول خطبه امام عليه السّلام دربارهء مبدأ و معاد و صفات جمال و جلال الهى و پاداش و كيفر روز قيامت و همچنين بعثت انبيا و رسولان الهى و بيان حلال و حرام براى آنها سخن گفت .
در اين بخش دربارهء قرآن مجيد كه برترين معجزهء پيامبر اسلام و جامعترين دستور العمل تا روز قيامت است سخن مىگويد و اوصاف مختلفى براى آن ذكر مىكند كه همگى دلالت بر جامعيّت قرآن دارد .
مىفرمايد : « قرآن امركننده و بازداره است ، خاموش است و گويا ، و حجت خداست بر خلق . خداوند پيمان عمل به آن را از بندگانش گرفته و آنان را در گرو دستورات قرآن قرار داده است » ؛ ( فالقرآن آمر زاجر ، و صامت ناطق . حجّة اللّه على خلقه . أخذ عليه ميثاقهم ، و ارتهن عليهم أنفسهم ) .