هم قرار گرفته است .
از سوى ديگر يكى از خطرناكترين پديدههاى اجتماعى ، فاصلهء طبقاتى است ؛ قشرى مرفّه و صاحب همهچيز و قشرى محروم از نيازهاى ابتدايى زندگى در برابر هم قرار گيرند كه هم به قشر محروم آسيب مىرسد و هم بر اثر واكنشهاى شديد آن قشر ، قشر مرفّه آسيب مىبيند و ناامنى در كلّ جامعه آشكار مىشود .
در آيهء 195 سورهء بقره مىخوانيم :
« وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ »
مفهومش اين است كه اگر مىخواهيد از هلاكت نجات يابيد انفاق در راه خدا را فراموش نكنيد .
در كلام امير مؤمنان على عليه السّلام اشارهء لطيفى به اين حقيقت شده است ، زيرا بعد از تقسيم اقشار جامعه به عالم و جاهل و غنّى و فقير مىفرمايد : « و إذا بخل الغنيّ بمعروفه باع الفقير آخرته بدنياه » يعنى هنگامى كه اغنيا از نيكى به محرومان بخل ورزند محرومان ، جامعه آخرت خويش را به دنيا مىفروشند و قيام مىكنند و همهء قوانين اجتماعى را درهم مىشكنند .
از سوى سوم ، صفات رذيلهاى در بسيارى از انسانها بالفعل يا بالقوه وجود دارد كه جز با پرداخت زكات ريشهكن نمىشود . قرآن مجيد مىگويد : «
« خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها »
از اموال آنها صدقهاى ( به عنوان زكات ) بگير تا به وسيلهء آن آنها را پاكسازى و تربيت كنى » . « 1 » آرى ! پرداخت زكات تأثير فوق العادهاى در تهذيب نفس و پرورش عالىترين صفات انسانى دارد .
* * *
هامش
( 1 ) . توبه ، آيهء 103 .