خطبهء 198 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام ينبّه على إحاطة علم اللّه بالجزئيّات ، ثمّ يحثّ على التّقوى ، و يبيّن فضل الإسلام و القرآن
از خطبههاى امام عليه السّلام است
كه دربارهء احاطهء علم خداوند به همهء جزئيات و سپس تشويق به تقوا و به دنبال آن بيان برترى اسلام و قرآن ايراد فرموده است .
هامش
( 1 ) . سند خطبه :
نويسندهء كتاب مصادر نهج البلاغه مىگويد : آنچه را مرحوم سيّد رضى در اينجا آورده با آنچه در خطبهء 104 ( 106 طبق آنچه در اين كتاب آمده است ) يك خطبه است كه با دقّت در عبارات ، اين مطلب روشن مىشود . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 3 ، صفحهء 82 ) ؛ ولى مدرك و منبع ديگرى غير از نهج البلاغه براى آن ذكر نكرده است با بررسيهايى كه به وسيلهء رايانه انجام شد نيز مدركى غير از نهج البلاغه براى آن نيافتيم .
متأسفانه در بعضى از كتب ( مانند نهج البلاغه نسخهء معجم مفهرس از انتشارات نشر اسلامى وابستهء به جامعه مدرسين ) شش منبع غير از نهج البلاغه براى اين خطبه ذكر شده كه حتى يكى از آنها صحيح نيست ؛ امّا بلنداى مضمون و محتواى خطبه به قدرى است كه ممكن نيست از غير امام صادر شود و اين خود دليلى بر قوّت سند آن است .