قاعدة دينية مثل ما سلّ على الإمامة في كلّ زمان ؛ زيرا در هيچ برنامهء دينى شمشيرى همچون شمشيرى كه در امامت و خلافت در هرزمان كشيده شد ، كشيده نشد » .
سپس داستان سقيفهء بنى ساعده و اختلافاتى را كه در آن روى داد و سرانجام با ابو بكر بيعت كردند ، نقل مىكند .
ششمين اختلاف را به امر فدك اختصاص مىدهد و اشاره به سخن فاطمهء زهرا عليها سلام مىكند كه آن را به عنوان هبهء پيامبر و يا لا اقل ارث پيامبر مطالبه مىفرمود ؛ ولى ابو بكر با روايت ( مجعول ) : « نحن معاشر الأنبياء لا نورّث ، ما تركناه صدقة ؛ ما پيامبران چيزى را به ارث نمىگذاريم و هرچه را از ما بماند صدقهء در راه خداست » ، با وى مخالفت مىورزيدند .
آنگاه به هفتمين اختلاف دربارهء مانعان زكات كه بعضى آنها را كافر مىدانستند و بعضى غير كافر و اختلاف هشتم كه تصريح ابو بكر به خلافت عمر در وقت وفاتش بود ، مىكند كه گروهى از مردم به او گفتند : « ولّيت علينا فظّا غليظا ؛ شخص خشنى را بر ما گماشتى » ؛ ولى گروهى او را پذيرا شدند .
نهمين اختلاف در امر شوراى شش نفرهء عمر بود كه براى تعيين خليفهء بعد از خودش ترتيب داده بود و دهمين اختلاف در زمان امير مؤمنان على عليه السّلام رخ داد كه بعد از اتفاق عموم مسلمين نسبت به خلافت و بيعت با آن حضرت روى داد ، طلحه و زبير و عايشه شعلهء جنگ جمل را برافروختند و معاويه جنگ صفين و خوارج جنگ نهروان را . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . ملل و نحل شهرستانى ، صفحهء 16 - 19 ، چاپ دار الفكر بيروت ، ( با تلخيص ) .