فصار مثابة « 1 » لمنتجع « 2 » أسفارهم ، و غاية لملقى رحالهم « 3 » . تهوي إليه ثمار الأفئدة من مفاوز « 4 » قفار « 5 » سحيقة « 6 » و مهاوي « 7 » فجاج « 8 » عميقة ، و جزائر بحار منقطعة ) .
اين تعبيرات زيباى امام برگرفته از آيات شريفهء قرآن مجيد است ؛ امام عليه السّلام مكّه را به عنوان « مثابه » ( جايگاه ، پناهگاه و مركز اجتماع ) شمرده ، همانگونه كه قرآن مجيد مىفرمايد : «
« وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً »
به خاطر بياوريد هنگامى خانهء كعبه را محلّ اجتماع و مركز امنوامان قرار داديم » . « 9 »
از آن تعبير به « منتجع » ( محلّى كه براى سود به آنجا مىروند ) كرده ، همانگونه كه در قرآن مجيد آمده است : «
« لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ »
مردم به زيارت خانهء خدا مىروند تا بهرههاى فراوان از آن گيرند » . « 10 »
جملهء « تهوى اليه ثمار الافئده » برگرفته از آيهء شريفهء «
« فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ »
خداوندا دلهاى مردم را به آنها متوجه ساز » مىباشد . « 11 »
هامش
( 1 ) . « مثابة » به معناى محل بازگشت از ريشهء « ثوب » بر وزن « فوق » به معناى بازگشتن گرفته شده است .
( 2 ) . « منتجع » يعنى محل فايده از « نجوع » به معناى مفيد بودن گرفته شده است و لذا به چراگاه و آسايشگاه و محل تفريح نيز منتجع گفته مىشود .
( 3 ) . « ملقى رحالهم » يعنى بارانداز آنها ، از ريشهء « القاء » و « رحال » جمع « رحل » گرفته شده است .
( 4 ) . « مفاوز » جمع « مفازه » به معناى بيابان است .
( 5 ) . « قفار » جمع « قفر » به معناى خالى بودن از سكنه است .
( 6 ) . « سحيقة » به معناى دور دست از « سحق » بر وزن « سقف » به معناى كوفتن و نرم كردن و دور ساختن گرفته شده است .
( 7 ) . « مهاوى » جمع « مهواى » به معناى گرداب و پرتگاه است از « هوىّ » بر وزن « حلىّ » با ضم « ح » و تشديد « ى » ) به معناى سقوط كردن و پايين افتادن گرفته شده است .
( 8 ) . « فجاج » جمع « فج » به معناى گردنه و گذرگاه ميان دو كوه است از « فج » بر وزن « حجّ » به معناى پاها را از هم گشادن و دور كردن گرفته شده است .
( 9 ) . بقره ، آيهء 125 .
( 10 ) . حج ، آيهء 28 .
( 11 ) . ابراهيم ، آيهء 37 .