بندگانش كه خود را برتر مىبينند به وسيلهء اولياى خود كه در نظر آنها مستضعفند آزمايش مىكنند » ؛ ( فإنّ اللّه سبحانه يختبر عباده المستكبرين في أنفسهم بأوليائه المستضعفين في أعينهم ) .
تعبير به « في أنفسهم » در مورد مستكبران اشاره به اين است كه آنها هرگز بزرگ نيستند ؛ بندگان ضعيف و ناتوانى هستند كه خود را بزرگ مىپندارند و تعبير به « في أعينهم » ( با توجه به اينكه ضمير آن به « مستكبران » برمىگردد اشاره به اين است كه اولياء اللّه هرگز ضعيف و ناتوان نيستند ، بلكه مستكبران آنها را به موجب زهد و پارسايى و تقوا و پاىبندى آنها به قوانين مستضعف گمان مىكنند و از اينجا روشن مىشود كه واژهء مستضعف در اينجا با همين واژه در جملههاى بالا متفاوت است ؛ در آنجا كه مىفرمايد :
« پيامبران مستضعفاند » اشاره به سادهزيستى و تواضع آنهاست و در اينجا كه مىفرمايد :
« اولياء اللّه در چشم مستكبران مستضعفاند » اشاره به ناتوانى و ضعف و زبونى است كه آنها مىپندارند .
* * *
نكته رفع يك اشتباه
در بسيارى از آيات قرآن به اين مطلب اشاره شده است كه در ميان اقوام پيشين افرادى بودند كه برترى در مال و ثروت و عده و نفرات را دليل بر قرب در درگاه حق مىدانستند و همين اشتباه سبب مىشد كه به موازات امكانات فراوان مادى ، مقامات معنوى براى خود قائل باشند و در اينجا به مغالطهاى دست مىزدند ؛ مىگفتند اين نعمتهاى خداست و اگر خدا كسى را مشمول نعمتهايش قرار دهد حتما او را دوست داشته و كسى را كه خدا دوست دارد مقرب درگاه اوست و با همين پندار به تحقير مادى و معنوى مؤمنان تهيدست مىپرداختند .