نامشروع خود مردم بىخبر را با انواع شعارهاى مهيّج ، بسيج مىكردند و غافلان را قربانى منافع خويش مىساختند و امروز نيز رسانههاى جمعى جهان براى حفظ قدرت مستكبران و منافع سرمايهداران بزرگ از همين روش به صورتى گستردهتر بهره مىگيرند و همانگونه كه قرآن مجيد مىگويد : «
« إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً »
زمامداران وارد هرشهر و ديارى شوند آنجا را به فساد مىكشند و عزيزانشان را ذليل مىكنند » . « 1 » همين گروه بودند كه پيوسته در برابر پيامبران كه براى آگاه ساختن تودههاى مردم و برقرار ساختن عدالت اجتماعى مبعوث شده بودند ، به دشمنى برمىخاستند : «
« وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ »
ما در هيچ شهر و ديارى پيامبرى بيمدهنده نفرستاديم مگر اينكه مترفين ( آنها كه مست ناز و نعمت بودند ) گفتند ما به آنچه شما به آن فرستاده شدهايد ، كافريم » . « 2 »
سپس مىافزايد : « از خدا بترسيد و با نعمتهايى كه او به شما ارزانى داشته مخالفت نكنيد و نسبت به فضل و بخشش او به يكديگر حسادت نورزيد » ؛ ( فاتّقوا اللّه و لا تكونوا لنعمه عليكم أضدادا ، و لا لفضله عندكم حسّادا ) .
در واقع آنها كه نعمتهاى خدا را كفران مىكنند و به جاى بهرهگيرى از آن براى خدمت به خلق ، راه كبر و غرور و خودبرتربينى را پيش مىگيرند اينها به دشمنى با نعمتهاى خودشان برخاسته و نسبت به مواهب الهى در حق خودشان حسادت ورزيدهاند ، زيرا كار آنها با كار حسودان و دشمنان در نتيجه يكى است ؛ هردو مايه سلب نعمت و فضل الهى است . آنگاه امام به نكتهء ديگرى اشاره مىفرمايد و مىگويد : « از افراد بىاصل و نسب ( كه جامهء اسلام را بر تن پوشيده و كبر و غرور را پيشه كردهاند و راه فساد را
هامش
( 1 ) . نمل ، آيهء 34 .
( 2 ) . سبأ ، آيهء 34 .