در واقع امام عليه السّلام در اين عبارت پرمعنا طرق نفوذ دنيا را در فكر و جان انسانها مورد توجّه قرار داده و دربارهء همهء آنها هشدار مىدهد ؛ دورى از زرقوبرق دنيا ، عشق به آخرت ، حمايت از پرهيزگاران ، بىاعتنايى به مقامات دنياپرستان ، چشم ندوختن به اموال و ثروتها و كاخها و زينتهاى ظاهرى ، گوش ندادن به وسوسههاى دنياپرستان ، دست ردّ به سينهء آنها گذاشتن ، فريب درخشش ظاهرى دنيا را نخوردن و به امورى كه مورد علاقهء صاحبان زر و زور است ، دل نبستن .
به يقين هركس اين هشدارهاى نهگانه را به كار ببندد در دام شيطان و دنياپرستان نخواهد افتاد .
سپس امام على عليه السّلام به بيان دليلهاى روشنى براى هشدارهاى بالا پرداخته ، چنين ادامه مىدهد : « زيرا زرقوبرقش نيرنگ و سخنش دروغ و اموال گران قيمتش غارت شده ، و متاعش به سرقت رفته است ! » ؛ ( فإنّ برقها خالب « 1 » ، و نطقها كاذب ، و أموالها محروبة « 2 » ، و أعلاقها مسلوبة ) .
در واقع واقع هريك از اين دلايل چهارگانه اشاره به بخشى از تعبيرات گذشته است :
فريبنده بودن زرقوبرق دنيا به جهت آن است كه دوام و بقايى ندارد و دروغ بودن سخنانش به دليل اين است كه با هيچكس در هيچزمان وفا نكرده است . غارت شده بودن اموالش به جهت اين است كه پيوسته دنياپرستان آن را از دست يكديگر غارت مىكنند و به سرقت رفته بودنش از آن روست كه هرمال ظاهرا نفيسى كه در دست كسى است فرد دنياپرستى چشم به آن دوخته و در فرصت مناسب آن را مىربايد .
آنگاه بار ديگر امام به همهء مخاطبان خويش هشدار مىدهد و با ذكر شش وصف
هامش
( 1 ) . « خاطب » به معناى فريبنده از « خلابه » به كسر خاء به معناى فريب دادن گرفته شده است .
( 2 ) . « محروبه » به معناى غارت شده از « حرب » به معناى جنگ كه سبب غارت مىشود ، گرفته شده است .