بأسماعكم إليها ، و ألظّوا « 1 » بجدّكم عليها ، و اعتاضوها من كلّ سلف خلفا ، و من كلّ مخالف موافقا ) .
گويى تقوا همهء انسانها را به سوى خود فرامىخواند و آثار نيك خود را براى همگان تشريح مىكند ، لذا امام مىفرمايد : به سرعت گوش خود را به دعوت تقوا بسپاريد و به دنبال آن برخيزيد و به تهيهء مقدمات آن بپردازيد و اگر تقوا داشته باشيد از دست رفتن سرمايههاى دنيا غمى ندارد و تقوا در برابر مخالفان مدافع شماست .
واژهء « مخالف » در اينجا ممكن است اشاره به گناهان پيشينى باشد كه آثار آن با تقوا برچيده مىشود و يا منظور دشمنان و مخالفان انسان باشد ، زيرا خداوند وعدهء پيروزى به پرهيزگاران داده است همانگونه كه قرآن مجيد مىفرمايد : «
« إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ »
خداوند با پرهيزكاران و نيكوكاران است » . « 2 » و نيز مىفرمايد :
«
« وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً »
هرگاه شكيبايى و تقوا پيشه كنيد مكر مخالفان به شما نمىرسد » . « 3 »
سپس در شش جملهء ديگر مىافزايد : « خواب خود را با تقوا به بيدارى مبدّل سازيد ، و روز خود را با آن طى كنيد ، قلوب خود را با آن همراه نماييد ، گناهان خويش را با آن شستشو دهيد ، و بيماريهاى جان و دل را با آن مداوا كنيد » ؛ ( ايقظوا بها نومكم و اقطعوا بها يومكم ، و أشعروها قلوبكم ، و ارحضوا « 4 » بها ذنوبكم ، و داووا بها الأسقام ) .
جملهء « أيقظوا بها نومكم » ممكن است اشاره به خواب معمولى باشد ؛ يعنى در پرتو تقوا پاسى از شب را بيدار باشيد و با خدا راز و نياز كنيد . ( در مقابل و اقطعوا بها يومكم ) اين احتمال داده شده كه مراد بيدار شدن از خواب غفلت به سبب تقواست . جملهء « اشعروها
هامش
( 1 ) . « الظوا » از ريشهء « لظّ » بر وزن « خطّ » به معناى ملازم چيزى بودن مشتق شده است .
( 2 ) . نحل ، آيهء 128 .
( 3 ) . آل عمران ، آيهء 120 .
( 4 ) . « ارحضوا » از « رحض » بر وزن « محض » به معناى شستشو دادن است .