بخش دوم
لم يولد سبحانه فيكون في العزّ مشاركا ، و لم يلد فيكون موروثا هالكا .
و لم يتقدّمه وقت و لا زمان ، و لم يتعاوره زيادة و لا نقصان ، بل ظهر للعقول بما أرانا من علامات التّدبير المتقن ، و القضاء المبرم . فمن شواهد خلقه خلق السّماوات موطّدات بلا عمد ، قائمات بلا سند . دعاهنّ فأجبن طائعات مذعنات ، غير متلكّئات و لا مبطئات ؛ و لو لا إقرارهنّ له بالرّبوبيّة و إذعانهنّ بالطّواعية ، لما جعلهنّ موضعا لعرشه ، و لا مسكنا لملائكته ، و لا مصعدا للكلم الطّيّب و العمل الصّالح من خلقه .
ترجمه
او از كسى متولد نشده تا همتايى در عزّت و قدرت داشته باشد و فرزندى به دنيا نياورده تا پس از وفاتش وارث او گردد . وقت و زمانى پيش از او نبوده و زيادى و نقصانى بر او عارض نشده است ؛ بلكه به سبب نشانههاى تدبير متقن و نظام محكمى كه به ما ارائه داده عظمتش پيش چشم عقلها آشكار شده است . از شواهد خلقت ( حكيمانه و ) با عظمت او آفرينش آسمانهاى پابرجايى است كه بدون ستون و تكيهگاهى برپاست .
خداوند آنها را به قبول فرمان خويش دعوت كرد و آنها با اطاعت و اذعان در برابر او بدون درنگ و سستى دعوتش را پذيرفتند و اگر اقرار آنها به ربوبيت خداوند و اذعانشان به اطاعت او نبود هرگز آنجا را محلّ عرش خود و مسكن فرشتگان ( مقرّب ) و محل بالا رفتن سخنان پاك و اعمال صالح بندگانش قرار نمىداد .