بهانههاى واهى براى انجام هركار ناروا و تمسّك به حيلههاى شرعى يكى ديگر از ويژگيهاى آن زمان است . بدعتها به صورت سنّتها و سنّتها به صورت بدعتها در مىآيد .
در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىخوانيم : « يأتى على النّاس زمان لا يبقى أحد إلّا أكل الرّبا فإن لم يأكله أصابه من غباره ؛ زمانى بر مردم فرامىرسد كه همه رباخوار مىشوند و اگر كسانى رباخوار نباشند گرد و غبار ربا بر دامنشان مىنشيند » . « 1 »
در حديث ديگرى در وصاياى رسول خدا به ابن مسعود آمده است : « زمانى بر مردم فرا مىرسد كه انواع غذاهاى لذيذ را مىخورند و بر مركبها ( ى گران قيمت ) سوار مىشوند و مردان ، همچون زنان كه براى همسر خود ، زينت مىكنند خود را مىآرايند . زنان ، بىپرده خارج مىشوند و مانند سلاطين جبّار در اجتماع خودنمايى مىكنند . اين گروه منافقان اين امت در آخر الزماناند - تا آنجا كه مىفرمايد : « يابن مسعود يأتى على الناس زمان الصّابر على دينه مثل القابض على الجمرة بكفّه ؛ زمانى بر مردم فرامىرسد كه نگهدارى دين همچون نگهدارى آتش در كف دست است » . « 2 » و حوادث دردناك ديگرى كه ذكر همهء آنها به طول مىانجامد .
اين پيشگوييها در واقع افزون بر اينكه جنبهء اعجاز دارد ، هشدارى است به گروههاى وفادار به اسلام كه خود را نبازند و بدانند اين دوران پايانى دارد كه به ظهور حضرت مهدى ارواحنا فداه مىانجامد .
* * *
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، جلد 13 ، صفحهء 333 ، ابواب ربا ، باب 1 ، حديث 18 .
( 2 ) . سفينة البحار ، مادهء « زمان » .