افزون بر اين ، حركت نشانهء تجزيهپذيرى و حادث بودن است كه در ذات بسيط ازلى راه ندارد .
سپس امام در ادامهء اين اوصاف به بيان هفت وصف ديگر مىپردازد كه رابطهء نزديكى با مسئلهء حركت دارد ، مىفرمايد : « آرى ! او خداوندى كه نه تغيير در ذات او راه دارد و نه زوال و غروب و افول بر او رواست » ؛ ( الّذي لا يحول و لا يزول ، و لا يجوز عليه الأفول ) .
تغيير و زوال و افول و غروب همه از عوارض موجودات امكانيه و محدود و ناقص است و اين اوصاف براى او متصوّر نيست .
آنگاه مىفرمايد : « كسى را نزد او تا خود مولود ديگرى باشد و از كسى زاده نشد تا محدود به حدودى گردد ، برتر از آن است كه فرزندانى برگزيند و پاكتر از آن است كه تصور آميزش با زنان دربارهء او رود » ؛ ( لم يلد فيكون مولودا ، و لم يولد فيصير محدودا . جلّ عن اتّخاذ الأبناء ، و طهر عن ملامسة النّساء ) .
بىشك همهء اين امور ، زادن و زاييده شدن و صاحب زن و فرزند شدن از عوارض موجودات جسمانى است و خداوند سبحان نه جسم است و نه عوارض جسمانى دارد ، اضافه بر اين ، اين امور هم نشانهء حدوث است و هم نياز ، و او نه حادث است و نه نيازمند .
جملهء « لم يلد فيكون مولودا » اشاره به وضع متعارف موجودات زنده است كه از يك سو متولّد از ديگرى مىشوند و از سوى ديگر فرزندانى از آنها متولد مىشود ، بنابراين نقض و ايراد در مورد حضرت آدم كه او صاحب فرزند شد ولى خودش از كسى متولد نشد وارد نمىشود ، زيرا آدم فردى استثنايى بود ، به علاوه اگر آدم متولد از انسانى نشد متولد از خاك شد كه اين خود نوعى ولادت است .
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 209
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٠٩