« أَتْقاكُمْ »
« 1 » ،
« وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى »
« 2 » ،
« تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا »
« 3 » و بالاترين بها را براى تقوا قائل شده است .
حقيقت اين است كه تقوا احساس مسئوليت از درون است از يك سو زاييدهء ايمان قوى است و از سوى ديگر سرچشمه اطاعت و پرهيز از گناه است .
تعبير به حاجت در مورد خداوند ؛ نه به اين معناست كه خداوند احتياج به بندگان دارد . حاجت در لغت تنها به معناى نياز و فقر نيست ، بلكه گاه به معناى درخواست نيز آمده است .
امام عليه السّلام در ادامهء اين سخن به بيان دليل رعايت تقواى شديد در پيشگاه الهى پرداخته ، مىفرمايد : « پرهيزكارى در برابر خداوندى پيشه كنيد كه همواره در پيشگاه او حاضريد و زمام شما به دست اوست و حركات شما در اختيار او قرار دارد » : ( فاتّقوا اللّه الّذي أنتم بعينه ، و نواصيكم « 4 » بيده ، و تقلّبكم « 5 » في قبضته ) .
آرى عالم محضر خداست و زمام اختيار همه به دست اوست ، هرچند بندگان را در اعمالشان آزاد قرار داده ؛ ولى اين آزادى به معناى سلب قدرت از ذات پاك او نيست .
در ادامه براى تأكيد بيشتر مىافزايد : « كسى كه اگر كار خود را پنهان كنيد مىداند و اگر آشكار سازيد مىنويسد . پاسداران والامقامى براى ثبت اعمال شما گماشته كه از حفظ هيچ حقّى غفلت نمىورزند و چيزى را بيهوده ثبت نمىكنند » ؛ ( إن أسررتم علمه ، و إن أعلنتم كتبه ؛ قد وكّل بذلك حفظة كراما ، لا يسقطون حقّا ، و لا يثبتون باطلا ) .
هامش
( 1 ) . حجرات ، آيهء 13 .
( 2 ) . بقره ، آيهء 197 .
( 3 ) . مريم ، آيهء 63 .
( 4 ) . « نواصى » جمع « ناصية » به معناى موهاى پيش سر و اشاره به قدرت قاهرهء خداوند و كنايه از سلطهء او بر همهچيز است .
( 5 ) . « تقلّب » در اينجا به معناى « تصرّف » و هرگونه دگرگونى است ، اشاره به اينكه همهء حركات شما در دست قدرت اوست .