است . در واقع خداوند ميان نعمتهاى مادى و معنوى اين جهان و مادى و معنوى آن جهان را براى پرهيزگاران جمع مىكند و جملههاى بالا هركدام اشاره به يكى از اين نعمتهاست .
جملهء « اصطنعها لنفسه » يا اشاره به اين است كه خداوند منزلگاه خاص آخرت را براى خاصّان خويش آفريده يا از قبيل تعبيراتى همچون « بيت الله » و « شهر اللّه » است كه اشاره به عظمت و اهميّت آن سراست .
سپس در شرح اوصاف اين جايگاه ويژه مىفرمايد : « همان جايى كه سايهاش از عرش خداست و نور و روشنايىاش جمال اوست ، زائرانش فرشتگان و يارانش پيامبران خدا هستند » ؛ ( ظلّها عرشه ، و نورها بهجته ، و زوّارها ملائكته ، و رفقاؤها رسله ) .
راستى چه جايگاه والايى است جايى كه ما فوق زمين و آسمان و در سايهء عرش خداست . پرتو انوار الهى آن را روشن كرده و فرشتگان او هردم به زيارت انسان مىآيند و او با پيامبران بزرگ همنشين است . اوصافى كه شنيدنش انسان را به وجد مىآورد ، پس ديدنش چگونه خواهد بود .
قرآن مجيد نيز مىگويد : «
« وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً »
و كسانى كه خدا و پيامبر را اطاعت كنند ( در روز رستاخيز ) همنشين كسانى خواهند بود كه خدا نعمت خود را بر آنان تمام كرده ؛ از پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان و آنها رفيقهاى خوبى هستند » . « 1 »
در ادامهء اين سخن كه امام عليه السّلام دعوت به تقوا كرد و آثار بسيار گرانبهاى آن را بيان فرمود در يك نتيجهگيرى روشن مىفرمايد : « حال كه چنين است به سوى معاد ( با اعمال صالح ) سبقت جوييد و بر اجل پيشى گيريد ( و پيش از آنكه فرصتها از دست برود و عمر به پايان برسد از آن بهره برداريد و زاد و توشه بيندوزيد » ؛ ( فبادروا المعاد ، و سابقوا
هامش
( 1 ) . نساء ، آيهء 69 .