در آن از راههايى كه به سقوط و گمراهى و شبهات اغواگر منتهى مىشود ، دورى جويد و گمراهان را از طريق سازشكارى در حق ، يا تحريف در سخن ، يا ترس از راستگويى ( بر خود ) مسلط نكند .
شرح و تفسير اندرزى سودمند و گرانبها
از آن جا كه در بخش گذشته ، امام عليه السّلام به غفلت شديد دنيا پرستان اشاره فرمود ، در اين بخش مىفرمايد : اين غفلت چندان طولانى نمىشود و به زودى حجابها كنار مىرود و هنگامى كه سيلى مرگ بر صورت آنان نواخته شود از خواب غفلت بيدار مىشوند ، ولى چه سود ! مىفرمايد :
( اين وضع دنيا پرستان غافل ادامه مىيابد ) « تا هنگامى كه خداوند پرده از كيفر گناهانشان بردارد و آن را به آنها نشان دهد و آنان را از پشت پردههاى غفلت بيرون كشد ؛ در اين هنگام به استقبال آن چه پشت كرده بود مىشتابند و به آن چه روى آورده بودند پشت مىكنند » ( حتّى إذا كشف لهم عن جزاء معصيتهم ، و استخرجهم من جلابيب « 1 » غفلتهم استقبلوا مدبرا ، و استدبروا مقبلا ) .
آرى ! عمر دنيا كوتاه است و به زودى پايان مىگيرد و هنگامى كه انسان در آستانهء مرگ قرار گرفت چشم برزخى پيدا مىكند . پردههاى غفلت كنار مىرود و هر انسانى نتايج اعمالش را با چشم خود مىبيند و به استقبال آن چه را از خود دور مىديد يعنى سراى ديگر مىشتابد و به اين دنيا كه به او روى آورده بود پشت مىكند . همه چيز دگرگون مىشود و تمام رشتههايى كه او را به هم تابيده بود ، پاره مىشود .
از اين رو در يك نتيجه گيرى روشن مىفرمايد : « آنها ( مىبينند ) نه از آن چه به آن رسيدند نفعى بردند ، و نه از مواهبى كه به دست آوردند بهرهاى گرفتند » ( فلم ينتفعوا
هامش
( 1 ) « جلابيب » جمع « جلباب » به معناى چادر و پرده است .