بخش اوّل
أحمد اللّه على ما قضى من أمر ، و قدّر من فعل ، و على ابتلائي بكم أيّتها الفرقة الّتي إذا أمرت لم تطع ، و إذا دعوت لم تجب . إن أمهلتم خضتم ، و إن حوربتم خرتم و إن اجتمع النّاس على إمام طعنتم ، و إن أجئتم إلى مشاقّة نكصتم . لا أبا لغيركم ! ما تنتظرون بنصركم و الجهاد على حقّكم ؟ الموت أو الذّلّ لكم ؟ فو اللّه لئن جاء يومي - و ليأتينّي - ليفرّقنّ بيني و بينكم و أنا لصحبتكم قال ، و بكم غير كثير .
ترجمه
: خدا را بر آن چه فرمان داده و كارى كه مقدّر فرموده ستايش مىكنم و پروردگار را بر گرفتارى خودم به شما مىستايم . اى گروهى كه هرگاه فرمان دادم اطاعت نكرديد و هر زمان دعوتتان نمودم اجابت ننموديد ؛ هر وقت به شما مهلت داده شود ( كه آماده پيكار با دشمن شويد ) در بيهودگى فرو مىرويد ( و فرصتها را از دست مىدهيد ) و اگر با شما بجنگند ضعف و ناتوانى نشان مىدهيد ؛ هرگاه مردم ، اطراف پيشوايى گرد آيند طعنه مىزنيد و اگر شما را براى حل مشكلى بياورند عقب نشينى مىكنيد . دشمنتان بىپدر باد ! منتظر چه نشستهايد ؟ ! در مقابل يارى خويش و جهاد براى به دست آوردن حق خود جز مرگ يا ذلت ( نصيب شما خواهد شد ) ؟ به خدا سوگند ! اگر مرگ من فرا رسد - كه قطعا فرا خواهد رسيد - ميان من و شما جدايى ، خواهد افكند ؛ در حالى كه من از همنشينى با شما ناراحت بودم و وجودتان براى من قدرت آفرين نبود ( حال آن كه من براى شما همه چيز بودم ) .