اين تعبير ممكن است اشاره به وعدهاى باشد كه خداوند به همهء مؤمنان ثابت قدم داده و فرموده است :
«
« إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ »
؛ ما به يقين پيامبران خود و كسانى را كه ايمان آوردهاند در زندگى دنيا و ( در آخرت ) و در آن روز كه گواهان به پا مىخيزند ، يارى مىدهيم » . « 1 » و يا اشاره به وعدهء خاصى باشد كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به آن حضرت در مورد پيروزى بر ناكثان و پيمان شكنان از قبل داده بود و حتى داستان جنگ جمل را با صراحت به عايشه فرمود و او را از اين كار نهى كرد كه شرح آن در تواريخ معروف است . « 2 » آن گاه در ادامهء اين سخن ، پردهها را كنار مىزند و نيّات شوم طلحه و زبير را از اين كار عجولانه آشكار مىسازد ؛ مىفرمايد : « به خدا سوگند ، او ( طلحه ) با شتاب براى خونخواهى عثمان اقدام نكرد ؛ مگر به جهت اين كه مىترسيد خودش ( بر كرسى اتهام بنشيند و ) نسبت به خون عثمان بازخواست شود ؛ زيرا به اين كار متهم بود و در ميان مردم ، كسى حريصتر از او بر قتل عثمان نبود و او در واقع ، مىخواست با جمع آورى گروهى گرد خود ( به نام خونخواهى عثمان ) غلط اندازى كند و امر را بر مردم مشتبه سازد و آنها را به شك بيندازد » ( و اللّه ما استعجل متجرّدا « 3 » للطّلب بدم عثمان إلّا خوفا من أن يطالب بدمه ، لأنّه مظنّته ، و لم يكن في القوم أحرص عليه منه ، فأراد أن يغالط بما أجلب « 4 » فيه ليلتبس الأمر و يقع الشّكّ ) .
و در ادامهء اين سخن طلحه را در افكار عمومى به محاكمه مىكشد و مىفرمايد : « اين كه طلحه براى خون خواهى عثمان قيام كرد هرگز در ادعاى خود صادق نبود اگر صداقت
هامش
( 1 ) غافر ، آيهء 51 .
( 2 ) در ذيل خطبهء سيزدهم جلد اوّل ، صفحهء 515 به بعد ، در اين باره مشروحا سخن گفتهايم .
( 3 ) « متجرّد » از مادهء « تجرّد » به معناى آماده شدن براى انجام دادن كارى با جدّ و جهد است و به شمشير كشيده از نيام « سيف مجرّد » مىگويند .
( 4 ) « أجلب » از مادهء « اجلاب » به معناى گرد آورى كردن و يارى نمودن است .