خطبهء 172 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام
خطبه در يك نگاه
امام عليه السّلام در اين خطبه بعد از حمد و ثناى الهى ، اشاره به كارشكنىهاى جمعى از سرشناسان صحابه و زخم زبانهاى آنها اشاره مىكند . اين خطبه از سه بخش تشكيل مىشود :
در بخش اوّل اشاره به تعبير بسيار زنندهاى مىفرمايد كه « عبد الرحمن بن عوف » ( يا « سعد بن ابى وقّاص » ) در روز شورا ( شوراى شش نفرى عمر ) به امام عليه السّلام گفت و نسبت حرص بر خلافت به آن حضرت داد و امام عليه السّلام پاسخى شايسته به او داد .
در بخش دوّم ، امام عليه السّلام شكايت قريش و همدستان آنها - كه بر ضدّ او اقدام كردند - به
هامش
( 1 ) سند خطبه :
به نظر مىرسد كه اين خطبه بخشى از نامهاى است كه امام عليه السّلام در اواخر ايّام خلافتش مرقوم داشت و حوادثى را كه بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله تا آن زمان واقع شده بود به طور فشرده در آن برشمرد و دستور داد آن را براى مردم بخوانند و كسى كه جملهء « انك على هذا الامر لحريص ؛ تو نسبت به امر خلافت حريص هستى » به امام عليه السّلام گفت ، « عبد الرحمن بن عوف » در روز شوراى شش نفرى عمر براى انتخاب خليفه بعد از او بود ( و امام عليه السّلام پاسخ دندان شكنى به او داد كه در اين خطبه نقل شده است ) اين مطلب را « طبرى » در كتاب « مسترشد » آورده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 414 ) .