هذا الأمر - إذا حرّك - على أمور : فرقة ترى ما ترون ، و فرقة ترى ما لا ترون ، و فرقة لا ترى هذا و لا ذاك ) .
« حال كه چنين است صبر كنيد تا مردم آرام گيرند و دلها از تب و تاب بيفتد و حقوق به آسانى گرفته شود » ( فاصبروا حتّى يهدأ « 1 » النّاس ، و تقع القلوب مواقعها ، و تؤخذ الحقوق مسمحة « 2 » ) .
سپس در تأكيد ديگرى مىافزايد : « مرا آسوده بگذاريد و به من فشار نياوريد و ببينيد چه دستورى از سوى من براى شما مىآيد . كارى نكنيد كه قدرت ما را تضعيف كند و شوكت ما را فرو ريزد و سستى و ذلّت به بار آورد » ( فاهدؤوا عنّي ، و انظروا ماذا يأتيكم به أمري ، و لا تفعلوا فعلة تضعضع « 3 » قوّة ، و تسقط منّة « 4 » ، و تورث و هنا و ذلّة ) .
اشاره به اين كه در مسائل اجتماعى ، شتاب بىجا نتيجهء منفى دارد . نبايد پيش از فراهم شدن شرايط و زمينهها ، اقدام به امرى كرد ؛ چرا كه ناكامى در آن سبب سستى و ذلّت و شكست است ؛ همان گونه كه در خطبهء پنجم گذشت : « و مجتنى الثّمرة لغير وقت ايناعها كالزّارع به غير ارضه ؛ كسى كه ميوهاش را پيش از رسيدن بچيند ، همچون كسى است كه بذر را در زمين نامناسبى بپاشد ( كه سرمايه و نيروى خود را تلف كرده و نتيجهاى عايد وى نمىشود ) . « 5 » و در آخر خطبه با دو جملهء پر معنا سخن را به پايان مىبرد ؛ مىفرمايد : « من ( در برابر اين گروه ) تا آن جا كه ممكن است خويشتندارى مىكنم امّا اگر راه ديگرى نيابم ، آخرين
هامش
( 1 ) « يهدأ » از مادهء « هدوء » به معناى آرام گرفتن است .
( 2 ) « مسمحة » از مادهء « سماح » و « سماحة » به معناى سهولت و آسانى و گاه به معناى سخاوت و بخشش و يا موافقت كردن است و در اين جا به معناى اوّل به كار رفته است .
( 3 ) « تضعضع » از مادهء « ضعضعة » به معناى كوبيدن و ويران كردن و ناتوان نمودن است .
( 4 ) « منّة » به معناى قوت است .
( 5 ) پيام امام امير مؤمنان ، جلد 1 ، صفحهء 435 .