خطبهء 152 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام فى صفات اللّه جل جلاله ، و صفات أئمة الدين
از خطبههاى امام عليه السّلام است كه دربارهء صفات خداوند و اوصاف پيشوايان دين ايراد فرموده است .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه به طور كلى از سه بخش تشكيل شده است : در بخش اوّل ، امام عليه السّلام به نكات مهمى دربارهء صفات خداوند اشاره مىكند كه به گفتهء بعضى از شارحان نهج البلاغه مانند آن در هيچ كتابى ديده نشده است و فراتر از مطالبى است كه فلاسفه و حكيمان و عرفا دربارهء صفات خدا گفتهاند .
هامش
( 1 ) سند خطبه :
اين خطبه را امام ، زمانى ايراد فرمود كه خلافت ظاهرى به او رسيد . اين سخنى است كه ابن ابى الحديد دارد و نشان مىدهد كه در جاى ديگرى غير از نهج البلاغه ديده است ؛ زيرا نهج البلاغه اشاره به اين مطلب ندارد . مرحوم « كلينى » نيز بخشهايى از آن را در جلد اوّل « اصول كافى » نقل كرده است . « آمدى » نيز در « غرر الحكم » به قسمتهايى از آن اشاره مىكند . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 344 ) .