كاذب نبودنش ، عمل هماهنگ با آن است .
ولى متأسفانه بسيارى از مردم ، نسبت به امور دنيا و خوف و رجاى صادقى دارند ؛ در حالى كه نسبت به آخرت گرفتار خوف و رجاى كاذبند .
در همين زمان كه اين ستور را مىنويسيم نوعى بيمارى شديد « ذات الرّيه » به نام « سارس » پيدا شده كه به نوعى كشنده است ( حدّاكثر از يك صد نفر مبتلا به اين بيمارى شش نفر قربانى مىشود ) ولى براى پرهيز از ابتلاى به آن چنان اقدامات احتياطى شروع شده كه فراتر از آن امكان ندارد . در مناطق آلوده همه جا را سمپاشى مىكنند ؛ همه با ماسك حركت مىكنند ؛ هر شخص مظنونى را معاينه مىكنند ؛ مراكز تجمع را تعطيل كردهاند ؛ جشن شادى و مجلس عزا نمىگيرند ؛ در فرودگاهها همهء مسافران به دقت از اين نظر كنترل مىشوند . اين همان خوف صادق است . آيا مؤمنان در مورد خوف از كيفرهاى الهى در قيامت كه به مراتب از اين سنگينتر است چنين عكس العملى نشان مىدهند ؟ ! ! امام أمير المؤمنين عليه السّلام در خطبهء مذكور تعجب مىكنند كه چگونه بعضى از مردم در مقابل خوف اندكى از انسانها عكس العمل سريع و قوى نشان مىدهند ، ولى در برابر خوف خدا چنين نيستند ! دربارهء رجا هم همين گونه است ؛ ولى اولياء اللّه چنان بودند كه از خوف خدا در محراب عبادت مانند بيد مىلرزيدند و گاه صيحه مىزدند و مدهوش مىشدند .
سخن در اين زمينه بسيار است . هدف در اين جا اشارهء كوتاهى براى تكميل بحثها بود . با حديث نابى اين گفتار را پايان مىدهيم .
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : كان ابى يقول : إنّه ليس من عبد مؤمن إلّا و في قلبه نوران ، نور خيفة و نور رجاء لو وزن هذا لم يزد على هذا و لو وزن هذا لم يزد على هذا ؛ پدرم مىفرمود : هر بندهء مؤمنى در قلبش دو نور است نور خوف و نور رجا ، هر يك وزن شود اضافه بر ديگرى نخواهد بود . « 1 »
هامش
( 1 ) اصول كافى ، جلد 2 ، صفحهء 67 .