خطبهء 158 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام ينبّه فيها على فضل الرسول الاعظم و فضل القرآن ثم حال دولة بنى اميّة
از خطبههاى امام عليه السّلام است كه در آن از فضايل پيامبر بزرگ اسلام و عظمت قرآن مجيد و سپس از وضع دولت بنى اميّه سخن مىگويد .
هامش
( 1 ) سند خطبه :
سرآغاز اين خطبه همانند خطبهء 89 است كه در جلد سوّم صفحهء 615 گذشت . از اين جهت بعضى تصور كردهاند كه هر دو يك خطبه بوده و مرحوم سيّد رضى در يك جا مشروحتر و در يك جا فشردهتر آورده است ؛ در حالى كه چنين نيست و اين دو خطبه تنها در دو جمله با هم شباهت دارند و بقيه مطالب آن دو از يكديگر جداست . به هر حال ، تنها سندى غير از نهج البلاغه كه در كتاب مصادر براى آن ذكر شده اين است كه « ابن اثير » در كتاب « نهايه » به تفسير لغاتى از اين خطبه پرداخته و تعبيراتى ذكر مىكند كه با آن چه در اين خطبه آمده تفاوتهايى دارد و اين نشان مىدهد كه ابن اثير آن را از منبع ديگرى غير از نهج البلاغه گرفته است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 364 ) .
مرحوم كلينى در كتاب كافى بخشى از اين خطبه را با تفاوتهايى نيز آورده است . ( اصول كافى ، جلد 1 ، صفحهء 60 - 61 ) . همچنين در تفسير قمى ، جلد 1 ، صفحهء 2 .