بخش سوّم
اعلموا ، عباد اللّه ، أنّ عليكم رصدا من أنفسكم ، و عيونا من جوارحكم ، و حفّاظ صدق يحفظون أعمالكم ، و عدد أنفاسكم ، لا تستركم منهم ظلمة ليل داج ، و لا يكنّكم منهم باب ذو رتاج و إنّ غدا من اليوم قريب .
يذهب اليوم بما فيه ، و يجيء الغد لاحقا به ، فكأنّ كلّ امرىء منكم قد بلغ من الأرض منزل وحدته ، و مخطّ حفرته . فيا له من بيت وحدة ، و منزل وحشة ، و مفرد غربة ! و كأنّ الصّيحة قد أتتكم ، و السّاعة قد غشيتكم ، و برزتم لفصل القضاء ، قد زاحت عنكم الأباطيل ، و اضمحلّت عنكم العلل ، و استحقّت بكم الحقايق ، و صدرت بكم الأمور مصادرها ، فاتّعظوا بالعبر ، و اعتبروا بالغير ، و انتفعوا بالنّذر .
ترجمه
: اى بندگان خدا بدانيد كه مراقبانى از خودتان بر شما گماشته شده و ديده بانانى از اعضاى پيكرتان ، و نيز حسابدارانى راستگو مراقب شمايند كه اعمالتان و حتى شمارهء نفسهايتان را ثبت مىكنند . نه ظلمت شب تاريك شما را از آنها پنهان مىدارد و نه درهاى محكم و فرو بسته . فردا به امروز نزديك است ، امروز آن چه را در آن است با خود مىبرد و فردا پشت سر آن فرا مىرسد ( و به اين ترتيب ، عمر به سرعت سپرى مىشود ) .
گويى هر يك از شما به سر منزل تنهايى و حفره گور خويش رسيده است . اى واى از آن خانهء تنهايى و منزلگاه وحشت و جايگاه غربت . گويى نفخهء صور و صيحهء قيامت فرا رسيده ، رستاخيز ، شما را در بر گرفته و در صحنهء دادگاه الهى حاضر شدهايد . باطل از شما