جملههاى « فبادروا » و « فلاحظوا » در واقع نتيجهء و معلول جملههاى « و استقربوا » و « كذّبوا » مىباشد يعنى آن كسى كه سر آمد عمر را نزديك مىبيند ، به عمل مىپردازد و آن كسى كه آرزوها را تكذيب مىكند به ياد مرگ است ، البتّه تحمل ناراحتيهاى اين جهان سبب آرامش و آسايش جاودان آنها مىشود آن گونه كه امام عليه السّلام در جاى ديگر مىفرمايد : « صبروا أيّاما قصيرة أعقبتهم راحة طويلة ؛ آنها ( پرهيزگاران ) ايّام كوتاهى را شكيبايى كردند و اين كار راحتى طولانى براى آنها فراهم ساخت » « 1 » .
هامش
( 1 ) خطبهء ، 193 ( همّام ) .