نفس و وسوسههاى شياطين و پناهگاهى است براى نجات از آتش دوزخ در قيامت و بهترين زاد و توشهها براى اين سفر پر خوف و خطر است .
سپس براى بيان اهميّت تقوا مىافزايد : « دعوت كنندهاى كه سخنانش از همه نافذتر است به سوى آن دعوت كرده ( اشاره به خداوند يا پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله يا همه انبيا و اوليا است ) و بهترين نگهدارنده ، آن را نگهدارى و پاسدارى نموده است ( اشاره به همه پرهيزگاران و پيروان مكتب انبياست ) آرى دعوت كنندهء به سوى تقوا ، دعوت خود را به گوش همگان رسانيد و پاسدار آن در كار خود پيروز شد » ( دعا إليها أسمع داع ، و وعاها خير واع . فأسمع داعيها ، و فاز واعيها ) .
در جملههاى بالا خوانديم كه دعوت كنندهء به تقوا بهترين دعوت كنندگان بود همانطور كه پاسدار تقوا بهترين پاسدار است .
بعضى گفتهاند : منظور از دعوت كنندهء به تقوا ذات پاك خداوند يا شخص پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله بود كه از سوى خدا سخن مىگفت و منظور از پاسدار تقوا على عليه السّلام است ولى بعيد نيست كه هر دو ، مفهوم عامى داشته باشد كه همهء دعوت كنندگان راستين و بزرگ به تقوا و پاسداران آن را شامل شود هر چند سرچشمهء اصلى ، ذات پاك خدا و پيامبر او و امام المتقّين على بن ابى طالب عليه السّلام است .
سپس امام عليه السّلام به آثار بسيار پر ارزش تقوا در بندگان خاص خدا پرداخته چنين مىفرمايد : « اى بندگان خدا ! تقواى الهى دوستان خدا را از ارتكاب گناهان بازداشته و قلبهايشان را قرين خوف و خشيّت ساخته ، تا آن جا كه شبهايشان را بيدار و روزهايشان را گرم و سوزان كرده است » ( عباد اللّه ، إنّ تقوى اللّه حمت « 1 » أولياء اللّه محارمه ، و ألزمت قلوبهم مخافته ، حتّى
هامش
( 1 ) « حمت » از مادّهء « حمايت » به معنى بازداشتن و جلوگيرى كردن است لذا به كسانى كه از دشمنان و مخالفان كسى جلوگيرى مىكنند حامى گفته مىشود .