بخش دوّم
أوصيكم ، عباد اللّه ، بتقوى اللّه التّي هي الزّاد و بها المعاذ : زاد مبلغ ، و معاذ منجح . دعا إليها أسمع داع ، و وعاها خير واع . فأسمع داعيها ، و فاز واعيها .
عباد اللّه ، إنّ تقوى اللّه حمت أولياء اللّه محارمه ، و ألزمت قلوبهم مخافته ، حتّى أسهرت لياليهم ، و أظمأت هواجرهم ، فأخذوا الرّاحة بالنّصب ، و الرّيّ بالظّماء ؛ و استقربوا الأجل فبادروا العمل ، و كذّبوا الأمل فلاحظوا الأجل .
ترجمه
اى بندگان خدا ! شما را به تقوا سفارش مىكنم ، كه هم زاد و توشه ( سفر آخرت ) است و هم پناهگاه ( در برابر عذاب الهى ) ، زاد و توشهاى كه انسان را به مقصد مىرساند ، و پناهگاهى كه او را ( از خطرات ) رهايى مىبخشد .
دعوت كنندهاى كه سخنانش از همه مؤثرتر است به سوى آن دعوت كرده ( خداوند و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و همه انبيا و اوليا ) و بهترين حافظ ( همهء عالمان دينى و پرهيزگاران ) ، آن را نگهدارى و پاسدارى نموده است ، اين دعوت كنندهء به تقوا ، دعوت خويش را به گوش همگان رسانيده ، و پاسدار آن ، در كار خود پيروز بوده است .
اى بندگان خدا ! ( بدانيد ) تقواى الهى دوستان خدا را از ارتكاب گناهان باز داشته ، و قلوبشان را قرين خوف و خشيّت ساخته ، تا آن جا كه شبهايشان را بيدار ، و روزهايشان را گرم و سوزان كرده است ، آنها ( شب زنده دارند و روزهدار ) ،