خدا مخالفت مىكنند و نه در آن اختلاف دارند ، قرآن در ميان آنها شاهدى صادق است و خاموشى سخنگو ( و تمام علوم قرآن نزد آنهاست ) » ( فالتمسوا ذلك من عند أهله ، فإنّهم عيش العلم ، و موت الجهل . هم الّذين يخبركم حكمهم عن علمهم ، و صمتهم عن منطقهم ، و ظاهرهم عن باطنهم ؛ لا يخالفون الدّين و لا يختلفون فيه ؛ فهو بينهم شاهد صادق ، و صامت ناطق ) .
در اين جملههاى كوتاه و پر معنا ، امام عليه السّلام ائمهء اهل بيت عليهم السّلام را به اوصافى معرفى مىكند : نخست اين كه : آنها مايهء حيات علم و مرگ جهلاند زيرا علوم الهى و سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نزد آنهاست هر جا باشند نور افشانى مىكنند و پردههاى ظلمانى جهل را مىدرند ، ديگر اين كه : حكم آنها ( خواه حكم به معنى داورى باشد و يا حكم به معنى هر گونه دستور و بيان راه حلها ) حكايت از علمشان مىكند ، و سكوت پر معنايشان حكايت از منطق و مقصود آنها مىنمايد ( زيرا در بسيارى از موارد ، سكوت گوياتر از سخن است ) و ظاهر آنها آن قدر آراسته و پاك و خالصانه و مخلصانه است كه از درون پاك و خالصشان خبر مىدهد .
از ويژگيهاى ديگر آنها اين است كه هرگز عملشان بر خلاف دين نيست و در تفسير حقيقت دين ، با هم اختلافى ندارند ، چرا كه علوم همهء آنها از منبع واحدى سرچشمه مىگيرد .
به همين دليل حقيقت و روح دين و قرآن ، در ميان آنهاست و همه چيز را از قرآن مىفهمند و همان گونه كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در حديث ثقلين فرمود : هيچ گاه جدايى ميان آنها و قرآن نمىافتد و تمسّك به اين دو مسلمين را از گمراهى و ضلالت مىرهاند .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 688
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٨٨