خطبهء 148 « 1 » و من كلام له عليه السّلام في ذكر أهل البصرة
از سخنان امام عليه السّلام است كه در مورد اهل بصره و طلحه و زبير ايراد فرموده .
خطبه در يك نگاه
امام عليه السّلام در بخش اوّل اين خطبه دربارهء « طلحه و زبير » سخن مىگويد ، كه به ظاهر دست اتحاد به هم دادند و بر ضدّ مولا على عليه السّلام آهنگ جنگ « جمل » كردند ، امام عليه السّلام پرده از اسرار درون آن دو بر مىدارد مىفرمايد : گر چه اينها ظاهرا متّحد شدهاند ولى اين موقّتى و مقطعى است و هر يك از آنها ، اگر به قدرت رسد ديگرى را از پاى در مىآورد .
در بخش ديگرى از اين خطبه اشاره به « فتنهء بصره » و شورش « اصحاب جمل » مىكند و مردم را براى خاموش كردن آتش اين فتنه فرا مىخواند و در پايان به مردم هشدار مىدهد كه مراقب حركات مرموز پيمان شكنان ( طلحه و زبير و يارانشان ) بوده باشند .
هامش
( 1 ) « سند خطبه » اين خطبه را قبل از سيّد رضى « ابو مخنف » در كتاب « جمل » - بنا به گفتهء « ابن ابى الحديد » در شرح نهج البلاغه - آورده است . مرحوم شيخ « مفيد » نيز آن را با تفاوتهايى ( بايد توجه داشت اين تفاوتها كم نيست ) در كتاب « ارشاد » آورده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 صفحهء 332 ) .