بخش دوّم
منها : و ما أحدثت بدعة إلّا ترك بها سنّة . فاتّقوا البدع ، و الزموا المهيع « 1 » ، إنّ عوازم « 2 » الأمور أفضلها ، و إنّ محدثاتها شرارها .
ترجمه
هيچ بدعتى ايجاد نشد مگر اين كه سنتى با آن متروك گشت ، بنابر اين از بدعتها بپرهيزيد و راه راست و روشن را رها نكنيد ؛ چرا كه سنتهاى ريشهدار پيشين ( اسلام ) ، برترين امور است و بدعتها ، بدترين كارهاست !
شرح و تفسير با ظهور بدعتها سنتها از ميان مىرود
اين بخش از كلام امام عليه السّلام ناظر به مسألهء مهمى است و آن قبح و زشتى بدعتهاست ، و با توجه به اين كه ارتباط روشنى ميان اين بخش و بخش سابق ديده نمىشود ، به نظر مىرسد كه در ميان اين دو ، بخشهايى به وسيلهء مرحوم
هامش
( 1 ) « المهيع » از مادّهء « هيع » ( بر وزن رأى ) به معنى گسترده شدن روى زمين گرفته شده و « مهيع » به معنى جاده و زمين گسترده است .
( 2 ) « عوازم » جمع « عازمه » يا « عوزم » ( بر وزن جوهر ) در اصل به معنى حيوان يا انسان مسن است و به هر چيز قديمى نيز اطلاق مىشود و در اين جا به معنى امورى است كه از زمان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله وجود داشته و اصالت آنها در دين ثابت است .