صيحهاش ناگه به گوش آمد كه دكان تخته كن ور * بساطى چيده بود از هول جان برچيد و رفت
گو بر آراى پير غافل سر به غوغاى رحيل * همرهان بستند بار و كاروان كوچيد و رفت
خار زاراست اين جهان ليكن به سود آخرت * مىتوان از وى گل مقصود خود را چيد و رفت !
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 636
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٣٦