أيّها النّاس ، من عرف من أخيه وثيقة دين و سداد طريق ، فلا يسمعنّ فيه أقاويل الرّجال . أما إنّه قد يرمي الرّامي ، و تخطىء السّهام ، و يحيل الكلام ، و باطل ذلك يبور ، و اللّه سميع و شهيد . أما إنّه ليس بين الحقّ و الباطل إلّا أربع أصابع .
فسئل عليه السّلام عن معنى قوله هذا ، فجمع أصابعه و وضعها بين أذنه و عينه ثمّ قال :
الباطل أن تقول سمعت ، و الحقّ أن تقول رأيت !
ترجمه
اى مردم ! هر كس از برادر مسلمانش ، استوارى در دين و روش صحيح را مشاهده كند ، بايد به سخنانى كه اين و آن در نكوهش او مىگويند گوش فرا ندهد ( اضافه بر اين ) آگاه باشيد ، گاه تيرانداز تيرش به خطا مىرود ( و حدس و گمانهاى مردم هميشه مطابق واقع نيست ) سخن باطل فراوان گفته مىشود ، و باطل نابود و بىاثر خواهد شد ، خداوند شنوا و شاهد ( بر اعمال بندگان ) است ، بدانيد ميان حق و باطل بيش از چهار انگشت فاصله نيست ! كسى از حاضران از تفسير اين سخن سؤال كرد ، امام عليه السّلام انگشتان خود را جمع كرد و در ميان گوش و چشم خود ( در كنار صورت ) قرار داد ، سپس فرمود :
باطل آن است كه بگويى : شنيدم ، و حق آن است كه بگويى ديدم !
شرح و تفسير فاصلهء حق و باطل چهار انگشت است !
همان گونه كه در بالا نيز اشاره شد ، به نظر مىرسد اين سخن جزئى از خطبهء