علاوه گنهكاران را در گناهانشان جسور مىسازد ، زيرا هنگامى كه گناه مستور باشد گنهكار جانب احتياط را از دست نمىدهد ، اما هنگامى كه پردهها كنار برود شرم و حيا نيز از ميان خواهد رفت .
3 - غيبت ، « حق الناس » است ؛ مسألهء مهم در مورد غيبت اين است كه ، تنها گناهى نيست كه ميان انسان و پروردگارش صورت گرفته باشد ، و با آب ندامت و توبه شستشو شود ، بلكه همان گونه كه ريختن خون مردم و غصب اموال آنها بدون قصاص يا ديه و پرداختن خسارت مالى جبران نمىشود ، ضايع كردن آبروى مردم نيز بدون جبران بخشوده نخواهد شد ، مخصوصا اگر غيبت شونده از دنيا برود و دست انسان از دامان او كوتاه گردد ، و كار او به قيامت بيفتد ، يعنى در جايى كه راهى براى جبران نيست جز اين كه حسناتش را به او دهد يا سيّئات او را بپذيرد ، و اين مصيبت بسيار بزرگى است .
4 - بهترين راه درمان غيبت همان است كه مولاى موّحدان امير مؤمنان عليه السّلام در كلام بالا بيان فرموده است ، كه انسان به اين حقيقت توجه كند كه اگر عيب و گناهى را كه به ديگرى نسبت مىدهد در خودش وجود ندارد ، به شكرگزارى خدا پردازد ، شكرى كه او را از عيبجويى ديگران باز دارد و اگر گناهى همانند او كرده سزاوار نيست عيب خود را ناديده بگيرد و به ديگران پردازد ، و اگر گناه كوچكترى انجام داده به اين معنا بينديشد كه شايد گناه بزرگتر آن شخص بخشوده شده و گناه كوچكتر او مشمول عفو نگرديده است ، بلكه جرأت او بر عيبجويى مردم از گناه او - هر چه باشد - بزرگتر است .
افزون بر اين ، همان گونه كه بيمارىهاى جسمانى تا ريشههاى آن از بين نرود درمان كامل نخواهد شد ، در بيماريهاى روحانى همچون غيبت نيز بايد به سراغ
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 561
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٦١