بريّ « 1 » ، و لا يعبّون « 2 » بعده في حسي « 3 » ! ) .
همان گونه كه در شرح خطبهء دهم كه از جهات زيادى شباهت به خطبه مورد بحث دارد بيان كرديم ، منظور امام عليه السّلام از اين تعبير آن است كه من ميدان جنگ جمل را براى آنها به گردابى خطرناك مملوّ از آب ، تبديل مىكنم كه راه فرار از آن نداشته باشند و ابتكار عمل را در دست مىگيرم و آتش فتنه را در همان جا خاموش مىكنم آن گونه كه در آينده فكر بازگشت به چنان صحنهاى براى آنها پيدا نشود . و آن گونه كه تاريخ مىگويد : امام عليه السّلام به گفتار خود جامهء عمل پوشانيد ، سردمداران اصلى جنگ جمل كشته شدند و « عايشه » با شرمندگى تمام به « مدينه » بازگشت و فتنهانگيزان رسوا و پراكنده شدند .
هامش
( 1 ) « رىّ » اسم مصدر به معنى سيرابى است و مصدر آن « رىّ » ( بر وزن حىّ ) مىباشد و « باء » در « برىّ » معنى معيت دارد .
( 2 ) « يعبّون » از مادّهء « عبّ » به معنى نوشيدن آب يا مايع ديگر با يك نفس است و در تعبيرات معمولى « لا جرعه » گفته مىشود .
( 3 ) « حسى » به معنى بيابانى است كه آب در آن جمع مىشود .