و گاه مىفرمودند : « الدّنيا تغرّ و تضرّ و تمرّ ؛ دنيا مىفريبد و زيان مىرساند و مىگذرد » « 1 » .
و گاه مانند خطبهء بالا مىفرمودند : « دنيا منتهاى ديد كوردلان است ، در ما وراى آن ، چيزى نمىبينند ، ولى بينايان روشن ضمير ديدشان در آن نفوذ كرده و از آن مىگذرد و جهان جاودانى را كه وراى آن است را مىبينند » .
و سختترين مانع ، در مسير انسانها ، همين غفلت خطرناك است كه دامان گروه زيادى را مىگيرد ، و مهمترين وظيفهء رهبران الهى ، توجه دادن مردم به اين واقعيت است كه ، دنيا گذرگاه است نه اقامتگاه !
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار شمارهء 415 .