بخش چهارم
منها : و إنّما الدّنيا منتهى بصر الأعمى ، لا يبصر ممّا وراءها شيئا ، و البصير ينفذها بصره ، و يعلم أنّ الدّار وراءها . فالبصير منها شاخص ، و الأعمى إليها شاخص . و البصير منها متزوّد ، و الأعمى لها متزوّد .
ترجمه
به راستى كه دنيا ، منتهاى ديد كوردلان است ، و ما وراى آن ، چيزى نمىبينند ، در حالى كه شخص بصير و روشن ضمير ، ديدش در آن نفوذ مىكند و از آن مىگذرد ، و مىداند كه سراى جاويدان وراى آن است . از اين رو ، شخص بصير و بينا ، آمادهء كوچ كردن از دنياست ، حال آن كه ، كوردل اعمى ، چشمش را به آن دوخته و به سوى آن حركت مىكند ، ولى انسان بصير و بينا از آن ، زاد و توشه بر مىگيرد ، در حالى كه كوردل ، براى آن ، زاد و توشه مىاندوزد !
شرح و تفسير دنيا آخرين نقطهء ديد كوردلان
- امام عليه السّلام در اين بخش - آن گونه « شارح بحرانى » گفته ، نكات لطيف و جالبى را در عين فشردگى عبارات بيان فرموده و به اصولى كه رهگشاى زندگى انسانهاست توجه داده است :
نخست مىفرمايد : « به راستى كه دنيا منتهاى ديد كوردلان است » ( و إنّما الدّنيا منتهى بصر الأعمى ) .