واى بر قصرهايى كه در بغداد است * و آنچه عاصيان در اختيار گرفتهاند و شرابهايى كه در آن جا آشكار نوشيده مىشود * و مردانى كه حريص بر معاصى هستند من فرزند فاطمههاى نورانى و درخشنده و با شكوه نباشم اگر * اسبها را بر گرد آنها به حركت در نياورم من معتقدم ميانه روى كردن * سبب ذلت بندگان است از اشعار ديگرى كه منسوب به اوست اين است كه :
و إنّا لتصبح أسيافنا * إذا ما انتضين ليوم سفوك
منابرهنّ بطون الاكفّ * و اغمادهنّ رؤس الملوك « 1 »
شمشيرهاى ما هنگامى كه براى روز خونريزى از غلاف برآيد منابر و قرارگاه آنها كف دستها و غلاف آنها سرهاى پادشاهان خواهد بود اين دو بيت پر معنا به خوبى روحيه و اهداف او را مشخص مىكند .
هامش
( 1 ) شرح ابن ابى الحديد ، جلد 8 ، صفحهء 128 .