أرضنا ، و هامت « 1 » دوابّنا ، و تحيّرت في مرابضها « 2 » ، و عجّت « 3 » عجيج الثّكالى « 4 » على أولادها ، و ملّت التّردّد في مراتعها ، و الحنين إلى مواردها ) .
امام عليه السّلام ترسيم دقيقى از خشكسالى شديد آن زمان ، با فصيحترين عبارات نموده است و وضع كوهها و زمينها و مراتع و آبگاهها و حيوانات را به روشنى بيان فرموده است .
پس از آن دست به دعا بر مىدارد و به اين صورت تقاضاى كمك مىكند :
« بارخدايا ! به نالهء گوسفندان و فرياد سوزناك شتران رحم فرما ! » ( اللّهمّ فارحم أنين الآنّة « 5 » ، و حنين الحانّة ) .
« بارالها ! به سرگردانى آنان در راهها ( از شدّت گرسنگى و عطش ) و نالههاشان در آغلها ترحّم فرما ! » ( اللّهمّ فارحم حيرتها في مذاهبها ، و أنينها في موالجها « 6 » ) .
« خداوندا ! هنگامى به سوى تو برون آمديم كه خشكسالىهاى پى در پى بر ما هجوم آورده و ابرهاى پر باران ، به ما پشت كردهاند » ( اللّهمّ خرجنا إليك
هامش
( 1 ) « هامت » از مادّهء « هيم » ( بر وزن حيف ) به معنى سر گردانى گرفته شده و گاه اين تعبير در مورد انسان يا حيوانى كه از شدّت عطش نمىداند كجا مىرود استعمال مىشود .
( 2 ) « مرابض » جمع « مربض » به معنى آغل و جايگاه چهارپايان است .
( 3 ) « عجّت » از مادّهء « عجيج » به معنى فرياد كشيدن گرفته شده است .
( 4 ) « ثكالى » جمع « ثكلى » به معنى زن فرزند مرده است .
( 5 ) « آنّه » از مادّهء « أنين » به معنى ناله سر دادن گرفته شده و معمولا « آنّه » به گوسفندى گفته مىشود كه ناله مىكند و « حانّه » از مادّهء « حنين » به شترى اطلاق مىشود كه ناله سر داده است .
( 6 ) « موالج » جمع « مولج » به معنى مدخل چيزى است .