تواضع ، محبّت ، هوش و درايت آن حضرت ، عفو و گذشت او زبانزد خاصّ و عام بود ؛ هر چه داشت بىدريغ در اختيار نيازمندان قرار مىداد و باران جود و بخشش او ، پر دوام بود .
او از همه سخاوتمندتر بود ، به گونهاى كه هرگز درهم و دينارى نزد او باقى نمىماند و اگر چيزى اضافه مىآورد و به نيازمندى برخورد نمىكرد كه به او ببخشد ، آرام نمىگرفت و در منزل نمىآسود ، تا آن را به نيازمندى برساند .
او افراد با فضيلت را گرامى مىداشت و در صلهء رحم كوشا بود . عذر خطاكاران را مىپذيرفت و در لباس و غذا بر غلامان پيشى نمىگرفت .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 448
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٤٨