بخش سوم
هو القادر الّذي إذا ارتمت الأوهآم ، لتدرك منقطع قدرته . و حاول الفكر المبرّأ من خطرات الوساوس أن يقع عليه في عميقات غيوب ملكوته ، و تولّهت القلوب إليه ، لتجري في كيفيّة صفاته ، و غمضت مداخل العقول في حيث لا تبلغه الصّفات لتناول علم ذاته ، ردعها و هي تجوب مهاوي سدف الغيوب ، متخلّصة إليه - سبحانه - فرجعت إذ جبهت معترفة بأنّه لا ينال بجور الاعتساف كنه معرفته ، و لا تخطر ببال أولي الرّويّات خاطرة من تقدير جلال عزّته .
ترجمه
او خداوند توانايى است كه اگر نيروى اوهام و انديشهها براى درك گسترهء قدرتش به كار افتد و افكار بلند مبرّاى از وسوسهها ، براى فهم عميق غيب ملكوتش به جولان در آيد و قلبهاى مملوّ از عشق به او ، براى پى بردن به كيفيّات صفاتش به كوشش پردازد و عقلهاى پر توان ، با دقّت و باريك بينى هر چه بيشتر ، براى درك ذات پاكش - در آنجايى كه توصيفات بشرى به آن نمىرسد - گام بردارد ، دست ردّ بر سينهء همهء آنها مىگذارد و همه را به عقب مىراند ، در حالى كه در تاريكىهاى غيب ، براى خلاصى خويش به خداوند سبحان پناه مىبرند ( و از گرفتار شدن در دام شرك و تشيبه بيمناكند . ) سپس باز مىگردند و اعتراف مىكنند كه هرگز با تلاش و كوشش نمىتوان به كنه ذات و صفات او رسيد و با فكر و عقل نارساى بشر نتوان او را درك كرد و اندازهء عظمت و عزّتش به فكر انديشمندان خطور نمىكند .