« مِنْ عِنْدِ رَبِّنا »
جملهاى است جداگانه كه ناظر به مسايلى مانند كنه ذات و صفات خدا ، يا زمان قيامت و امثال آن است . « 1 » از اينجا روشن مىشود اينكه در ميان بزرگان علما معروف است كه صفات خدا توقيفى است - يعنى هيچ نامى را نمىتوان بر خدا نهاد ، جز نامهايى كه در كتاب و سنّت وارد شده - اشاره به همين معنا است ، زيرا اگر ميدان نامگذارى پروردگار به روى افكار مردم كه دائما با صفات ممكنات سر و كار دارند ، صفاتى كه همه جا آميخته با نقايص است ، سبب مىشود كه براى خداوند متعال نامهايى برگزينند كه شايستهء ذات او نباشد . به همين دليل ، دستور داده شده در اين راه پر خوف و خطر ، تنها در پرتو كتاب و سنّت حركت كنند .
لذا امام عليه السّلام در تعبير بسيار جالبى كه ذيل فراز بالا دارد ، به سؤال كنندهء از صفات خدا فرمود : به همين مقدار قناعت كن و عظمت خداوند را با عقل خود اندازهگيرى نكن كه ( در پرتگاه شرك و تشبيه خواهى افتاد و ) از هلاك شوندگان خواهى بود !
هامش
( 1 ) به گفتهء « ابن ابى الحديد » در شرح اين خطبه جملهء « يقولون » مىتواند حاليّه و مىتواند استينافيّه باشد ( جلد 6 ، صفحهء 404 ) .