ناپايدار و زودگذر و بىاعتبار است . بنابر اين ، چيزى نيست كه انسان عاقل را بفريبد و به خود مشغول كند .
به هر حال ، كمى دقّت و تأمّل در جهات ششگانهء بالا - و حتّى در يكى از آنها - كافى است كه غافلان را از خواب غفلت بيدار كند ، امّا افسوس كه بسيارى از مردم نسبت به همان يك لحظه ، دقّت و تأمّل بخل مىورزند .
نكته زهد در دنيا چيست ؟
گاه تصوّر مىشود مفهوم زهد آن است كه انسان به كلّى ترك دنيا گويد ، و همچون راهبان در گوشهاى بخزد و از جامعه دورى گزيند ؛ در حالى كه اين معنا با روح اجتماعى اسلام هرگز نمىسازد و در روايات اسلامى ، شديدا از آن نهى شده است . بنابر اين ، زهد مفهوم ديگرى دارد و آن ترك دلباختگى و دلدادگى و عشق بىقرار نسبت به دنيا ، و عدم اسارت در چنگال زرق و برق آن است و اين همان سرمايهء عظيمى است كه اگر انسان فاقد آن باشد ، آلودهء انواع گناهان مىگردد و گاه دين و ايمان خود را بر سر متاع دنيا مىنهد .
اين همان چيزى است كه امير مؤمنان عليه السّلام دربارهء آن مىفرمايد : « إنّ من أعون الأخلاق على الدّين ، الزّهد في الدّنيا ؛ از مهمترين اخلاقى كه انسان را بر حفظ دينش يارى مىدهد ، زهد در دنياست » . « 1 » امام صادق عليه السّلام دربارهء آن مىفرمايد : « إذا تخلّى المومن من الدّنيا سما ، و وجد حلاوة حبّ اللّه ؛ هنگامى كه مؤمن از دنيا پرستى كنارهگيرى كند ، ترقّى و تكامل مىيابد و شيرينى محبّت خدا را مىچشد » . « 2 »
هامش
( 1 ) منهاج البراعه ( شرح نهج البلاغه خويى ) ، جلد 7 ، صفحهء 182 .
( 2 ) همان مدرك .