تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
اسلام ) چنگ زنيد و پراكنده نشويد و نعمت ( بزرگ ) خدا را بر خود به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد و او ميان دل‌هاى شما الفت ايجاد كرد و به بركت نعمت او برادر شديد » . سپس به يكى ديگر از الطاف الهى به بركت وجود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اشاره كرده ، مىفرمايد : « خداوند ذليلان پاكدل و ( محروم ) را به وسيلهء او عزّت بخشيد و عزيزان ( خودخواه ) را ذليل ساخت » . ( أعزّ به الذّلّة ، و أذلّ به العزّة ) . افراد با ايمان و با شخصيّت كه به خاطر تهيدستى در چنگال زورمندان بىايمان گرفتار بودند ، خداوند آنها را به بركت وجود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله عزيز ساخت و مديريت‌هاى مهمّ جامعهء اسلامى را به آنها سپرد و زورمندان فاسد و بىمنطق را از صحنهء اجتماع بيرون راند . در پايان خطبه ، به يكى از برجسته‌ترين صفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اشاره كرده مىفرمايد : « سخنش بيان بود و سكوتش زبان » . ( كلامه بيان ، و صمته لسان ) . هر زمان ، زبان به سخن مىگشود اسرار حكمت از زبانش فرو مىريخت و حقايق وحى را تبيين مىكرد ؛ راه نجات را نشان مىداد و پرتگاهها را مشخّص مىنمود و اگر گاهى سكوت مىكرد ، سكوتش پر معنا و پر مفهوم بود . ناراحتىها و نگرانىها و عدم رضايت خود را از پاره‌اى كارها با سكوت نشان مىداد و نادرست بودن سؤالات بى جا را ، از همين طريق پاسخ مىگفت و در برابر جاهلان بد زبان ، از همين سلاح يارى مىجست و گاه با سكوت ( با قرائن حاليّه ) كارهايى را تقرير و امضا مىكرد .