بخش دوّم
و منها : فى ذكر الرسول صلّى اللّه عليه و آله بخش ديگرى از اين خطبه كه دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سخن مىگويد :
مستقرّه خير مستقرّ ، و منبته أشرف منبت ، في معادن الكرامة ، و مماهد السّلامة ؛ قد صرفت نحوه أفئدة الأبرار ، و ثنيت إليه أزمّة الأبصار ، دفن اللّه به الضّغائن ، و أطفأ به الثّوائر ، ألّف به إخوانا ، و فرّق به أقرانا ، أعزّ به الذّلّة ، و أذلّ به العزّة ، كلامه بيان ، و صمته لسان .
ترجمه
جايگاه او بهترين جايگاه و محلّ رويش او شريفترين محلها بود . در كان بزرگوارى و شرف ، و گاهواره سلامت ، پرورش يافت . دلهاى نيكوكاران شيفتهء او گشت و چشمها ( ى حق جويان ) به سوى او متوجّه شد . خداوند به بركت وجود او ، كينهها را مدفون ساخت و آتش دشمنىها را فرو نشاند ؛ افراد دور افتاده را به وسيلهء او به هم نزديك و برادر ساخت و نزديكانى را ( كه در ايمان و هدف هماهنگ نبودند ) از هم دور نمود . ذليلان ( پاكدل و محروم ) را به وسيلهء او عزّت بخشيد و عزيزان ( خودخواه ) را ذليل ساخت . سخنش بيان بود و سكوتش زبان .
شرح و تفسير سخنانش بيان بود و سكوتش پر معنا
در اين خطبهء كوتاه ، امام عليه السّلام اوصافى براى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بيان مىكند كه هر