حيوانات و انسانها ، دريا و صحرا ، همه مملوّ از آثار وجود اوست ؛ ولى با اين حال ، كنه ذاتش چنان مخفى است كه احدى به آن راه ندارد ؛ زيرا انسان محدود ، كنه آن وجود نامحدود را نمىتواند درك كند .
در دعاى پربار و معروف امام حسين عليه السّلام ( مشهور به دعاى عرفه ) مىخوانيم :
« متى غبت حتّى تحتاج إلى دليل يدلّ عليك و متى بعدت حتّى تكؤن الآثار هي الّتي توصل إليك ، عميت عين لا تراك عليها رقيبا . » شاعر فارسى زبان همين مضمون را در اشعار لطيف خود بازگو كرده :
كى رفتهاى ز دل كه تمنّا كنم تو را * كى گشتهاى نهفته كه پيدا كنم تو را !
با صد هزار جلوه برون آمدى كه من * با صد هزار ديده تماشا كنم تو را !