پيامبرانش را از آن آفريد ، به وجود آورد . از همان شجره ( طيّبه ) اى كه امينان درگاه خود را از آن برگزيد » . ( فأخرجه من أفضل المعادن منبتا ، و أعزّ الأرومات « 1 » مغرسا ؛ من الشّجرة الّتي صدع منها أنبياءه ، و انتجب منها أمناءه ) .
به يقين ، يكى از ابعاد شخصيّت انسان را مسألهء وراثت او تشكيل مىدهد و پدران پاك و با فضيلت و مادران با تقوا و صاحب شخصيّت ، زمينههاى قداست فرزندان را به وجود مىآورند ، ( بى آن كه اجبارى در كار باشد ) و پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله از اين نظر كاملا برجسته بود ؛ از دودمان ابراهيم عليه السّلام و پيامبران بزرگى كه از تبار او برخاستند ، از صلب بنى هاشم كه فداكارى و ايثار و بخشندگى جزء صفات برجسته آنان بود ؛ از فرزندان عبد المطّلب كه ايمان و عدالت و شجاعت در خميرهء وجود او قرار داشت و در حقيقت آنچه خوبان همه داشتند او تنها داشت .
اين نكته نيز مسلّم است كه فرزندان با شخصيّت و نوادههاى با فضيلت ، دليل ديگرى بر شخصيّت هر انسانى است ! چرا كه « از كوزه همان برون تراود كه در او است » . لذا امام عليه السّلام در بخش ديگر اين خطبه مىفرمايد : « عترت او بهترين عترتها ، خاندانش بهترين خاندانها ، و درخت پر بار وجودش بهترين درختان بود » . ( عترته « 2 » خير العتر ، و أسرته خير الأسر ، و شجرته خير الشّجر ) .
« درختى كه در حرم « امن خداوند » روييد ، و در آسمان كرامت و فضيلت سر بركشيد » . ( نبتت في حرم ؛ و بسقت في كرم ) .
« اين درخت ، شاخههاى بلندى دارد و ميوههايى ( بسيار شيرين و پر ارزش ، ) كه دست ( فرومايگان ) هرگز بدان نمىرسد » .
( لها فروع طوال ، و ثمر لا ينال ) .
هامش
( 1 ) « أرومات » جمع « أرومه » به معناى اصل و اساس چيزى است و به ريشهء درخت نيز اطلاق مىشود .
( 2 ) « عترت » از ماده « عتر » ( بر وزن سطر ) به معناى فرزندان و نوهها و عشيره است و معناى اصلى آن همان اصل و ريشه است .